Voorbeeldige Verhalenbundels - Lees onze besprekingen! | ShortStory.nu | Ton Rozeman

Yiyun Li - Gouden jongen, meisje van smaragd

Wed, 06 Apr 2011 18:02:42 +0200

Yiyun Li (1972) groeide op in Beijing en woont sinds 1996 in Californië. Haar verhalen verschenen onder meer in The New Yorker en The Paris Review en haar verhalenbundel Een heel leven later werd bekroond met verschillende literaire prijzen, waaronder de PEN/Hemingway Award en de Guardian First Book Award. In 2007 noemde het tijdschrift Granta haar een van de beste jonge Amerikaanse schrijvers. In september 2010 ontving Li de prestigieuze MacArthurbeurs, ook wel bekend als de ‘beurs voor genieën’. Eveneens verscheen van haar de roman Verschoppelingen.

De verhalen in Gouden jongen, meisje van smaragd spelen zich hoofdzakelijk af in het China van de eenentwintigste eeuw, waar economische vooruitgang de wereld heeft veranderd. In deze verander(en)de wereld proberen de hoofdpersonen hun plaats te vinden. Zo verliest in Gevangenis een stel van middelbare leeftijd hun enige dochter en keert terug naar China om een jonge vrouw als surrogaatmoeder in het huren. In De eigenares wacht een winkeleigenares, die vrouwen en kinderen van gevangenen een onderkomen verleent, op de komst van een journaliste uit Shangai voor een interview met een van haar ‘logees’ maar de journaliste vindt het levensverhaal van de winkeleigenares interessanter. In het titelverhaal laat een professor haar zoon van middelbare leeftijd kennismaken met haar favoriete oud-studente, maar deze koestert andere verlangens. Behalve het lange openingsverhaal Vriendelijkheid zijn alle verhalen geschreven in de verleden tijd en de 3de persoon.

Willem Jardin - Negen raven

Tue, 01 Mar 2011 21:18:55 +0100

Inkijkexemplaar

Willem Jardin

Negen raven is een verhalenbundel die, misschien niet opmerkelijk, uit negen verhalen bestaat. Er is geen verhaal dat Negen raven heet, wel het verhaal Raaf, dat als laatste verhaal in de bundel is geplaatst. De meeste verhalen zijn in de ik-vorm geschreven.

De verhalen lijken onderling sterk te verschillen. Behalve in tijd, (de verhalen spelen zich af tussen begin 1900 en nu) is ook de achtergrond totaal verschillend. De schrijver zelf zegt dat de toon en de stijl de onderlinge verbinding geeft. Met name wat hij de lezer aan informatie geeft en misschien nog wel meer met wat hij achter houdt. Zijn personages worstelen met obsessies, dilemma’s en aandoeningen en bezitten daarbij allemaal een bepaalde vorm van opportunisme. (Aldus de auteur in een interview met Jeroen van Kan in het radioprogramma De Avonden van 4 februari 2011.)

In alle verhalen wordt de spanning opgebouwd door hoe personages reageren op onverwachte gebeurtenissen of veranderende omstandigheden.

San Bos, redacteur, bespreekt het verhaal Hond uitvoerig. Interessant voor schrijvers en lezers!

Martin Bril - Buurtgeluiden

Fri, 31 Dec 2010 15:13:31 +0100

Inkijkexemplaar

Verwondering

(door Eva van Esch)

In Buurtgeluiden observeert Martin Bril (1959-2009) zijn eigen buurt, zoals we van hem gewend zijn wanneer hij het verder van huis zoekt: liefdevol, genadeloos, treffend. Haarscherpe beelden. We weten precies wat hij bedoelt! We zijn er alleen te snel aan voorbijgegaan. We krijgen het nooit zo zorgvuldig verwoord. Ogenschijnlijk simpel. Tot je het zelf eens probeert.

Geen woord te veel. Minstens de helft van mijn zinnen moet dus geschrapt! En vergeet de filosofische touch niet! ‘Het heeft geen zin er verder betekenis aan te hechten. Niets heeft zin, trouwens, een onuitstaanbare gedachte.’

Heeft u trouwens opgemerkt dat het weer is omgeslagen? Dacht ik al! Altijd alert blijven!

‘Ze ploften naast de gokkast neer op de plastic tuinstoelen die Nasser

’s zomers buiten zet. Toen pas deden ze de paraplu dicht, wat een wolk van ragfijne druppeltjes in de snackbar veroorzaakte.’ Ik weet niet waar ú zit. Maar ik ruik frikadellen, en die paraplu maakt me naar. Een paar woorden. Een complete wereld. ‘Geen cent op zak, maar toch over Saint-Germain willen zwieren. Een stokbrood bij de bakker, een stuk paté bij een slager, een fles goedkope wijn, een hotelkamer met uitzicht op een blinde muur…’ Ik bedoel maar.

Jhumpa Lahiri - Vreemd Land (2008, goedkope herdruk 2010)

Mon, 22 Nov 2010 12:41:42 +0100

Inkijkexemplaar

Luisterboek

Goedkope herdruk

Jhumpa Lahiri

Vreemd land - Bespreking

door Roland de Blende

Jhumpa Lahiri (Londen, 1967) verhuisde op driejarige leeftijd met haar Bengalese ouders van Londen naar de Verenigde Staten, waar ze opgroeide in Kingston, Rhode Island. Haar debuutbundel Een tijdelijk ongemak (1999) werd bekroond met de Pulitzer Prize for Fiction, de PEN/Hemingway Award voor het beste debuut en de New Yorker Prize for First Best Book. In 2003 verscheen haar roman De naamgenoot, die in 2007 werd verfilmd. Vreemd land werd in 2008 bekroond met de Frank O’Connor International Short Story Award. De jury vaardigde dat jaar geen shortlist uit maar kende de prijs meteen toe omdat Vreemd land torenhoog boven de concurrentie uittorende.

Vreemd land telt 8 verhalen (kortste 25 pagina’s, langste 59; alle verhalen in de verleden tijd). De hoofdpersonages en/of de belangrijkste personages zijn doorgaans hoogopgeleide – of deden een poging daartoe – kinderen van de eerste generatie Bengaalse migranten, in leeftijd variërend van twintig jaar tot de middelbare leeftijd. Ze worden geconfronteerd met moeizame familiebanden (ouder-kindrelaties, broer-zusrelaties), moeilijke liefdesrelaties en de complexiteit van het leven tussen twee culturen, met name de Amerikaanse en de Bengaalse. De verhalen spelen in uiteenlopende settings, gaande van Seattle aan de Amerikaanse westkust tot Boston aan de Amerikaanse oostkust, van Londen over Rome tot Thailand.

Aryn Kyle - Jongens en meisjes zoals jij en ik

Wed, 03 Nov 2010 14:00:45 +0100

Inkijkexemplaar

Aryn Kyle, Amerikaanse, debuteerde in 2007 met de roman God van de Dieren, geschreven vanuit het perspectief van de twaalfjarige Alice. Ook in haar tweede boek, de verhalenbundel, Jongens en Meisjes zoals jij en ik (2010), staat het perspectief van kinderen en adolescenten centraal. Kyle heeft een soepele schrijfstijl en trekt de lezer moeiteloos mee in haar verhaalwereld. Kyle's werk verscheen in verschillende Amerikaanse literaire tijdschriften en bloemlezingen. Ze ontving vele literaire prijzen.

Schrijven vanuit het perspectief van een kind is iets anders dan schrijven over kinderen of schrijven voor kinderen. Het behoeft zeer specifieke inzichten om de belevingswereld van een kind authentiek op papier te krijgen. Op de eerste pagina van haar roman God van de Dieren schrijft Kyle: ‘Een elf jarig meisje was te jong om van huis weg te lopen,…’ Hiermee zet ze de toon. Een kind heeft niet de uitwijkmogelijkheden die een volwassene heeft. Dit is een grote scheidslijn, er is geen ontsnappen aan. Kinderen moeten het doen met de situatie/het gezin waarin ze zich bevinden. En dat weten ze. Kyle zet haar karakters hiermee direct op scherp. De meeste kinderen in de verhalenbundel zijn sterk en hebben een groot incasseringsvermogen. Volwassenen lijken meer hun recht op geluk te claimen dan kinderen, die gewoon aannemen dat de situatie is zoals die is.

Amanda Maxwell - Als ik dat had geweten

Tue, 05 Oct 2010 20:12:19 +0200

Inkijkexemplaar

Amanda Maxwell reads Maybe JD

Interessante links Amanda Maxwell

TV: Vpro Boeken, Maxwell te gast
Wim Brands in gesprek met Amanda Maxwell
Interview VPRO-gids
Katje de Bruin interviewt Aamanda Maxwell

Als ik dat had geweten is het debuut van Amanda Maxwell. Het bestaat uit 16 verhalen. Een van de hoogtepunten van de bundel is het verhaal JD, of niet (gratis voorpublicatie hier te downloaden).

Het verhaal JD (misschien) gaat over Stella, een meisje van 17, dat komt te werken op een kantoor waar homeopathische producten worden onderzocht (zoals ze zelf zegt: ‘zo’n beetje een baan als elke baan’) . Ze heeft met vrijwel niemand contact, behalve met een man die op dezelfde verdieping werkt als zij; Jerome. Gaandeweg het verhaal wordt zij verliefd op hem. Niet omdat hij Jerome is, maar omdat zij vermoedt dat hij niemand minder dan JD Salinger is. Daar heeft ze namelijk allerlei aanwijzingen voor (Citaat: ‘Om maar wat te noemen: als ik Jerome vroeg of hij een kop thee wilde, duurde het heel lang voordat hij me antwoord ga, alsof ik hem een vreselijk moeilijke vraag had gesteld, en als hij dan eindelijk het antwoord wist, stond hij op en zei: ‘Graag, Stella’, met een zucht van verlichting’). Ze verzamelt zijn afgestreken lucifers in het toilet, ze koopt een mantelpakje (‘ik rook gloednieuw’), en dan komt het tot een climax. Is hij het nu wel of niet? We komen er niet volledig achter. In de laatste regels van het verhaal is Jerome met de noorderzon vertrokken, en Stella gooit al haar rekwisieten weg. Maar stel je nu toch voor dat…..

John Updike - De tranen van mijn vader (2010)

Sun, 01 Aug 2010 15:46:53 +0200

Inkijkexemplaar

Gratis voorpublicatie

Het volle glas, zo heet het slotverhaal uit Updikes laatste bundel De tranen van mijn vader. Dat verhaal kun je in zijn geheel downloaden en lezen op je e-reader of computer. Of gewoon printen. Mede namens de Arbeiderspers: veel leesplezier! En o ja, ook dit verhaal is vertaald door Auke Leistra.

Interessante analyse

Een analyse van het Updike-verhaal Het volle glas is speciaal voor ShortStory.nu geschreven door Roland De Blende. Interessant voor lezers én schrijvers.

Interview met Updike-vertaler

Auke Leistra over zijn vertaling van het Het volle glas: "Ik dacht: dit was het laatste verhaal van de grote Updike, let op je woorden, Leistra!"

Lees het complete interview met Updike-vertaler Auke Leistra

John Updike (1932-2009) schreef tientallen romans en verhalenbundels, waaronder Licks of Love: Short Stories and a Sequel (2000) en The Afterlife and Other Stories (1994). Net zoals hij een romancyclus opzette rond het personage Harry ‘Rabbit’ Angstrom schreef Updike geregeld verhalen rond dezelfde hoofdpersonages (Henry Beck en het echtpaar Richard en Joan Maples), die hij later bundelde in Bech: A Book (1970), Bech Is Back (1982), and Bech at Bay: A Quasi-Novel (1998) enerzijds en in Too Far to Go : The Maples Stories (1979, heruitgebracht in 2009 als The Maples Stories) anderzijds. Hij ontving talloze onderscheidingen zoals de Pulitzer Prize, de National Book Award en de American Book Award, hoofdzakelijk voor zijn romans. Zijn verhaal A&P, uit Pigeon Feathers (1962), is al jarenlang een moderne klassieker en werd meermaals opgenomen in bloemlezingen (www.tiger-town.com/whatnot/updike).

De tranen van mijn vader, Updike’s eerste verhalenbundel sinds Licks of Love: Short Stories and a Sequel uit 2000, bevat 17 verhalen die Updike de afgelopen 10 jaar schreef (het openingsverhaal Marokko dateert uit de vorige eeuw). De thema’s die typisch zijn voor het werk van Updike komen aan bod : ouderdom, herinneringen, verloren liefdes en religie. Zoals het achterplat terecht aangeeft, krijgen we de personages te zien op een bepalend moment in hun leven. Zo beseft de vader uit Marokko tien jaar later dat zijn gezin tijdens een snertreis naar Marokko ‘tot het uiterste opeengeperst’ en ‘nog aaneengesmeed’ was voor het in het daaropvolgende decennium zou uiteenvallen. Of David Kern verneemt op de 50-jarige reünie van zijn klas dat hij heel belangrijk is geweest voor een klasgenote doordat hij de eerste jongen was die haar naar huis bracht en kuste. Of een 60-jarige financieel deskundige gaat met zijn tien jaar jongere, langjarige levensgezellin op reis naar Spanje ‘om te zien of een vakantie samen hun relatie een duwtje zou geven richting huwelijk, of richting scheiding.’

Robin Black - Als ik van je hield, zou ik je dit vertellen (2010)

Sun, 06 Jun 2010 23:10:46 +0200

Meer info bij Bol.com

Gratis voorpublicatie

Uitgeverij Contact stelt het aangrijpende openingsverhaal De Geleide beschikbaar voor lezers van ShortStory.nu In dit verhaal zoekt een vader met zijn dochter een blindengeleidehond voor haar uit, terwijl hij probeert zijn buitenechtelijke relatie voor haar verborgen te houden. Mooi!

Robin Black

Robin Black heeft verhalen gepubliceerd in literaire tijdschriften en heeft vele onderscheidingen ontvangen. Haar werk wordt vergeleken met dat van Alice Munro. Black geeft les in fictie schrijven aan een universiteit in Philadelphia, waar ze met haar gezin woont. Als ik van je hield, zou ik je dit vertellen verschijnt o.a. in Duitsland, Frankrijk, Italië en Australië. Momenteel werkt ze aan een roman.

Als ik van je hield, zou ik je dit vertellen bewijst de kracht van het korte verhaal. Als lezer stap je in tien verhalen, en kruip je in de huid van Blacks uiteenlopende personages. Je gaat als vader met je studerende dochter mee om haar eerste blindengeleidehond uit te zoeken. Je gaat als oudere vrouw op reis met je wat achtergebleven tweelingbroer. Je hebt niet lang meer te leven, maar dat weet je jonge, egocentrische buurman niet. Je kunt niet met en niet zonder die ander, je moet afscheid nemen en verdragen wat je overkomt.

Recensies

O.a. Fleur Speet in Het Financieele Dagblad.

Cees Nooteboom - 's Nachts komen de vossen (Gouden Uil 2010)

Fri, 07 May 2010 14:55:53 +0200

Verhalenbundel van de maand juni 2010

Cees Nooteboom - 's Nachts komen de vossen

De Bezige Bij

Cees Nooteboom

Gouden Uil 2010 "De Gouden Uil 2010 gaat naar een boek vol verstilde verhalen op het raakvlak van leven en dood; een superbe verkenning van de mensenziel, en van de weemoed die daar woedt. Melancholie is the name of the game, en àls begrijpen al enig inzicht biedt, dan nog geen troost." Juryrapport Gouden Uil

Analyse van het verhaal Onweer: Je zou een kort verhaal kunnen vergelijken met een bliksemflits. Het is krachtig en het is er maar even. In dat 'even' wordt alles fel belicht, zo kort dat je maar een paar details kunt waarnemen, en dan is het weer donker. En in dat donker, als de gebeurtenis voorbij is, beginnen de toeschouwer, de schrijver en de lezer het verhaal te zoeken. Lees de complete analyse van het verhaal Onweer.

Recensies

'Binnen het bestek van het korte verhaal weet Nooteboom die suggestie van duur te creëren, door een opzettelijke veronachtzaming van een intrige, door een soms fijne, vettige symboliek en door het heel precies beschrijven van levens en gevoelens die geweest zijn. Dat maakt de verhalen in 's Nachts komen de vossen ontroerend.' Arie Storm in Het Parool

Anatoli Gavrilov - En de zon komt op (2010)

Sat, 01 May 2010 13:07:12 +0200

Verhalenbundel van de maand mei 2010

Anatoli Gavrilov - En de zon komt op

Vertaling: Arie van der Ent

Anatoli Gavrilov (1946) woont in de stad Vladimir, 200 km ten oosten van Moskou. Hij werkte jarenlang als telegrambezorger voordat kort na de ‘perestrojka’ zijn eerste verhalenbundel Op de drempel van het nieuwe leven (1990) werd gepubliceerd die de aandacht trok van de lezers en de kritiek, zowel in Rusland als in het buitenland.

En de zon komt op Gavrilov schrijft een schijnbaar koel en afstandelijk proza waarin door het verkeerde eind van de verrekijker wordt ingezoomd op de nietigheid van het menselijk leven. Grote drama’s van het menselijk leven, eigenlijk de menselijke staat tout court, worden in luttele zinnen of pagina’s afgeserveerd. Zijn werk heeft daarmee dikwijls de allure van prozagedichten. Grondtoon: het is niks en het wordt niks.

Bespreking door Thijs de Boer 'De verhalen van Gavrilov oordelen niet. Ze presenteren ons personages en voor heel even zien we wat zíj zien. We nemen alles waar zoals zij dat doen. We zeggen wat zij zeggen. En we denken wat zij denken. Het maakt dat het verhalen zijn waar je goed moet opletten omdat de zinnen in de verhalen, net zoals ónze gedachten en waarnemingen, rondspringen. En daar zijn de verhalen van Gavrilov op hun best.' Lees de complete bespreking door Thijs de Boer

Thijs de Boer - Vogels die vlees eten (2010)

Wed, 31 Mar 2010 18:32:40 +0200

Verhalenbundel van de maand april 2010

Thijs de Boer - Vogels die vlees eten

Nieuw Amsterdam, Uitgevers

De Boer bespreekt Gavrilov

In mei bespreekt Thijs de Boer het werk van zijn Russische collega Anatoli Gavrilov. 'Best wel briljant eigenlijk,' laat De Boer weten.

Thijs de Boer (1981) publiceerde verhalen in De Tweede Ronde, Hollands Maandblad, Tirade en Passionate. Hij was een van de winnaars van het project Duizend Woorden en in 2008 werd hem de Hollands Maandblad Prozabeurs toegekend. Vogels die vlees eten is zijn debuut.

Vogels die vlees eten Nieuw Amsterdam, Uitgevers, stelt: 'De tien verhalen in Vogels die vlees eten gaan over mensen die de zwaarte van het leven maar nauwelijks aankunnen: zoons en vaders, broers, geliefden en gekken. En hoe ze in hun onmacht vaak op nog slechtere plekken terechtkomen dan waar ze begonnen. In werelden die in eerste instantie veilig ver van de onze lijken te liggen maar die uiteindelijk toch meer dan herkenbaar zijn.'

Oordeel zelf en download de voorpublicatie van het korte openingsverhaal Loopdrang.

Recensies

'Vogels die vlees eten is een bundel waar je eindeloos uit wil citeren. Maar het zijn niet zo maar mooie citaten. Ze passen precies binnen het verhaal, ze zijn de dichtst mogelijke benadering van de kern. De Boer reikt zijn personages geen afgerond verhaal aan, hij geeft ze slecht fragmenten, en tezamen vormen die fragmenten een doolhof waarin ze het zelf maar moeten uitzoeken.' Ton Rozeman in De Groene Amsterdammer.

Elke Geurts - Lastmens (2010)

Sat, 27 Feb 2010 15:14:08 +0100

Verhalenbundel van de maand maart 2010

Elke Geurts - Lastmens

Nieuw Amsterdam, uitgevers

Elke Geurts (1973) studeerde dramaschrijven aan de HKU. Ze schrijft verhalen, toneelstukken en hoorspelen. Lastmens, haar tweede bundel, telt 3 lange verhalen en is juichend ontvangen door de pers (scroll maar naar beneden voor enkele citaten!) Haar debuutbundel is Het besluit van Dola Korstjens, dat kortere verhalen bevat en ook al een goede pers kreeg. Geurts won de Nieuwe Proza Prijs Venlo (2008) en bereikte de longlist van de Gouden Uil (2009).

Interview met Elke Geurts: 'Het schrijfproces werd gaandeweg soepeler. Makkelijker. Ik ben er achtergekomen – nadat ik het mezelf op punten heel moeilijk had gemaakt - dat je het jezelf niet per se zo moeilijk mogelijk hoeft te maken. Hoe makkelijker, hoe beter, hoe meer lol tijdens het schrijven.' Lees het complete interview met Elke Geurts.

Lastmens

In Lastmens voelen de hoofdpersonen zich miskend, maar in hun streven naar gerechtigheid moeten hun naasten het ontgelden. Drie verhalen met op drift geraakte mannen en vrouwen die, om dichter bij hun gedroomde leven te komen, de ander aan zich onderwerpen.

John Biguenet - Het open gordijn (2010)

Thu, 04 Feb 2010 15:58:22 +0100

Verhalenbundel van de maand februari 2010

John Biguenet - Het open gordijn

Vertaling: Laura van Campenhout

John Biguenet

Interessante links over John Biguenet - Het open gordijn

Uitgeverij Ailantus
De Nederlandse Uitgever van het werk van Biguenet
Biguenet over zijn bundel
De schrijver zelf aan het woord (Engelstalig)
Discussievragen en bespreking
Voor bijvoorbeeld leesclubs (Engelstalig)
Customer Reviews op Amazon.com
Lezersoordelen (Engelstalig)
Interview - John Biguenet
Biguenet zelf over het ambacht van het schrijven (Engelstalig)

John Biguenet is vooral bekend als toneelschrijver. Hij werkte bij de universiteit in New Orleans. Zijn terugkeer naar de stad na de orkaan Katrina legde hij vast in columns en video’s. Zijn prozadebuut maakte hij in 2001 met de verhalenbundel The Torturer's Apprentice (in het Nederlands: Het open gordijn, vertaling Laura van Campenhout, 2010). Voor deze bundel ontving hij ondermeer de prestigieuze 0. Henry Award for short fiction. Zijn debuutroman Oyster is momenteel een bestseller in Frankrijk en zal in 2010 bij Ailantus verschijnen.

Het open gordijn is een zeer diverse bundel. De verhalen verschillen totaal van elkaar: ze gaan over een slavin, een paddenplaag of een miskraam. Ze geven je allemaal hetzelfde gevoel van nieuwsgierigheid, verwachting en menselijke bevreemding dat ervoor zorgt dat je steeds doorleest.

Kort & Krachtig Dit is de tweede bundel in de reeks Kort & Krachtig. Alle delen bevatten een aanbeveling van een Nederlandse auteur (bij dit deel is dat: Ton Rozeman, redacteur van ShortStory.nu) en een toelichting van uitgever Lidewijde Paris. Elke verhalenbundel introduceert een nieuwe schrijver in Nederland.

Magnus Mills - Twee bundels (1999, 2003)

Sat, 02 Jan 2010 16:33:45 +0100

Only when the sun shines brightly (1999)

bevat de verhalen:

- The Comforter

- Only when the sun shines brightly

- At Your Service

- Hark the Herald

Once in a blue moon (2003)

bevat de verhalen:

- Once in a blue moon

- The good cop

- They drive by night

- Screwtop Thompson

Magnus Mills

Korte verhalen van Magnus Mills

gastbespreking door Inge Pieters

Magnus Mills

De Britse schrijver Magnus Mills (1954) is vooral bekend om zijn zes korte maar krachtige romans, maar er zijn ook twee bundeltjes korte verhalen van zijn hand verschenen: Only when the sun shines brightly (1999) en Once in a blue moon (2003). Piepkleine bundels zijn het, met elk vier ultrakorte verhalen die naadloos in Mills’ oeuvre passen, vooral qua toon. Zijn romans hebben vaak een duidelijke clou, al is dat nooit het allerbelangrijkste ingrediënt.

Only when te sun shines brightly (1999, 2004 revised edition)

Het eerste verhaal van Only when the sun shines brightly is ook een verhaal met een klassieke, bijna Roald Dahl-achtige clou, maar de overige drie verhalen zijn eerder sfeerbeschrijvingen. Het titelverhaal vertelt over een nieuw element dat letterlijk aan komt waaien in een vertrouwde omgeving, daar gaandeweg onderdeel van gaat uitmaken en dan weer verdwijnt. At Your Service gaat over een goedige, opgewekte ik-figuur die een bazige, niet erg sympathieke ‘vriend’ helpt met een vervelend klusje en daar maar weinig waardering voor krijgt. In Hark the Herald loopt de hoofdpersoon continu hotelmaaltijden en feestelijkheden mis, omdat die op andere tijdstippen plaatsvinden dan de toch vrij normale tijdstippen waarop hij ze verwacht, wat vervreemdend werkt. Allevier de verhalen zijn korte, kernachtige schetsen van ‘kleine’ situaties en personages die ondanks het minimum aan tekst toch zeer volledig aandoen en een duidelijke sfeer oproepen, al blijft de lezer door Mills’ droge proza altijd op een geamuseerde afstand – typisch Brits en typisch Mills.

Judith Hermann - Alice (2009)

Sat, 02 Jan 2010 14:44:53 +0100

Verhalenbundel van de maand januari 2010

Alice

vertaling Gerda Meijerink

uitgeverij Prometheus

Judith Hermann

Judith Hermann is gast van het driedaags verhalenfestival Hotel Van Hassel

Judith Hermann (Berlijn, 1970) publiceerde de zeer goed ontvangen verhalenbundels:

1998 Sommerhaus. Später (Zomerhuis, later, vertaling J. Gerritsen)
2003 Nichts als Gespenster (Niets dan geesten, vertaling Gerda Meijerink)
2009 Alice (Alice, vertaling Gerda Meijerink)

In april 2010 is Judith Hermann te gast in het driedaags verhalenfestival Hotel van Hassel.

Interview met Hermann-vertaler Gerda Meijerink

'Het is de kunst van de auteur dat zij in een sobere stijl, zeer onnadrukkelijk, bijna sluipenderwijs, de lezer in de greep krijgt.' (Lees het complete interview met vertaler Gerda Meijerink)

Bespreking van het openingsverhaal Micha

De kunst is om te schrijven met voldoende licht. Niet te weinig en niet te veel. Te veel licht zou er zijn als Hermann constant zou laten zien dat Micha op sterven ligt, als ze dat expliciet zou laten zien in iedere zin, of anders in iedere alinea. Maar Hermann weet als Rembrandt hoe ze met licht en donker moet werken. (Lees de complete bespreking van het openingsverhaal 'Micha'.)

Recensies van Alice

'Het bijzondere is Hermanns nuchtere en precieze stijl en glasheldere taal, waarmee ze over beide elementen schrijft: de omgang met de dood door de nabestaanden en de grote buitenwereld. De dood wordt zonder valse sentimenten benaderd.' de Volkskrant

Annelies Verbeke - Groener gras (herdruk 2009)

Fri, 01 Jan 2010 16:54:05 +0100

Een pleidooi voor verhalenbundels in het algemeen en Groener gras in het bijzonder

(door Annelies Verbeke)

Toen ik mijn kennissen met trots inlichtte over het verschijnen van mijn verhalenbundel Groener gras, antwoordden sommigen met de vraag: ‘Leuk, maar wanneer verschijnt je derde roman?’ Hoewel ik gelukkig ook een aanzienlijk aantal liefhebbers van het genre heb ontmoet, schijnt de opvatting te leven dat de verhalenbundel het onvolmaakte broertje van de roman is, dat korte verhalen in het beste geval slechts smakelijke tussendoortjes zijn. Boekhandels en uitgeverijen lopen er meestal dan ook niet warm voor. Verhalenbundels verkopen slecht. Het zou mij niet bedroeven een van de uitzonderingen op deze regel te worden, maar liever nog zag ik de regel in zijn geheel verdwijnen. Nu en dan vang ik omtrent dat laatste hoopvolle geruchten op.

Is het mogelijk dat deze negatieve perceptie ertoe bijdraagt dat velen zichzelf de kans ontnemen volop vertrouwd te raken met het genre? Van de moderne mens, naar eigen zeggen ingesloten tussen een gebrek aan tijd en een teveel aan druk, zou je immers verwachten dat hij zich met volle overtuiging aan het korte verhaal vastklampt. In soms minder dan een half uur tijd kan hij zich laven aan een complete proza-ervaring: een verhaal met een midden, begin en einde dat via een personage een thema uitdiept, en dat, genoodzaakt zich te ontdoen van alle overtolligheid, de neiging heeft zich met uiterste precisie, en vaak met een verrassende ‘twist’, naar het hart van de lezer te boren.

Jay McInerney - De laatste vrijgezel (2009)

Tue, 08 Dec 2009 13:45:21 +0100

Uitgeverij De Bezige Bij

Vertaling: Jeroen de Keyser

Jay McInerney (Hartford, Connecticut, 1955) debuteerde in 1984 met Bright Lights, Big City. Naast zes romans, waarvan Het goede leven (2006) de recentste is, schreef hij eerder de verhalenbundel How It Ended (2001). Hij woont en werkt in New York, waar de meeste van zijn verhalen en zijn romans spelen. Mede hierdoor wordt hij beschouwd als dé chroniqueur van het hedendaagse New York.

Bespreking van de bundel De laatste vrijgezel

De laatste vrijgezel is vertaald door Jeroen de Keyser en bevat 20 verhalen geschreven tussen 1985 en 2008. Tal van personages uit de laagste tot de hoogste sociale klassen (ober, pooier, zangeres, auteurs, acteurs, actrices, redacteurs, redactrices, modellen, celebrity-journalisten, bankmedewerk(st)ers, scenarioschrijvers, advocaten, senatoren en hun stafmedewerkers, enz.) passeren de revue en worden geconfronteerd met overspel, ontrouw, verraad, schuld, boete, pijn, verdriet, angst en een zeldzame keer ook met echte liefde. Door haar eigen schuld verloopt voor de zangeres van een rockbandje de eerste veelbelovende kerstnacht van haar leven anders dan ze zich had voorgesteld. Een verslaafde acteur die al twee jaar gescheiden leeft van zijn suïcidale vrouw bezoekt haar in een instelling en ontmoet er een onverwachte gast. Terwijl een echtscheidingsadvocaat luistert naar het intrigerende verhaal van de ontmoeting van een jong stel, doet hij een pijnlijke vaststelling over zijn eigen huwelijk. Vlot leesbare, doorgaans klassiek opgebouwde verhalen met een al even klassieke epifanie en/of onafwendbare ontknoping en een lichtvoetige ondertoon. En precies daardoor o zo genietbaar.

Raymond Carver - Beginners (2009)

Wed, 11 Nov 2009 15:26:25 +0100

Beginners - Gekozen tot verhalenbundel november 2009

Raymond Carver - Beginners

De oorspronkelijke versie, voor het eerst in boekvorm in 2009

Raymond Carver - Collected stories

De verhalenbundel Beginners is ook opgenomen in Collected Stories

You Tube - Raymond Carver

Interessante links voor Beginners

Het complete verhaal Beginners
De originele tekst zónder wijzigingen van redacteur Gordon Lish
Vergelijking van versies Beginners
Vergelijking van 'Beginners' met 'What we talk about when we talk about love'. Ofwel de versies zónder en mét ingrepen.
Carversite
Met audio, video, verhaal, gedicht en meer.
Essay van Carver over Short Stories
"I found I was having trouble concentrating my attention on long narrative fiction"

Raymond Carver geboren in Oregon, overleed op 50-jarige leeftijd aan longkanker. Hij volgde colleges creative writing bij John Gardner, en gaf daar later zelf ook les in. In het jaar dat zijn debuutbundel werd uitgegeven (Will you please be quiet, please? 1976), belandde hij met een alcoholvergiftiging in het ziekenhuis. Niet veel later kwam zijn eerste huwelijk ten einde. Zijn werk wordt gerekend tot het dirty realism. Behalve verhalen schreef hij ook gedichten. Bekende verhalenbundels zijn: What we talk about when we talk about love (1981) en Cathedral (1984). Carver ontving vele prijzen en werkbeurzen. Zijn werk werd vertaald in meer dan twintig talen.

Beginners is de oorspronkelijke versie van de verhalenbundel die Raymond Carver bij zijn redacteur Gordon Lish inleverde. Lish kortwiekte de verhalen en bracht ze in 1981 uit onder de titel What we talk about when we talk about love. In 2009, achtentwintig jaar later, verschijnt alsnog de oorspronkelijke bundel onder de titel Beginners. De bundel is ook opgenomen in het eveneens in 2009 verschenen Collected Stories.

Alice Munro - Het uitzicht vanaf Castle Rock (2008)

Tue, 03 Nov 2009 17:21:08 +0100

Deze bespreking is geschreven door Roland De Blende

Interessante links Alice Munro

Jonathan Franzen over Munro
I like stories because they leave the writer no place to hide.

Alice Munro (Wingham, Ontario, 1931) woont en werkt afwisselend in Clinton, Ontario en Comox, British Columbia. Haar werk werd bekroond met talloze literaire prijzen. Ze won de Man Booker International Prize 2009, een tweejaarlijkse prijs die wordt uitgereikt als bekroning voor het gehele oeuvre van een internationale fictieschrijver.

Het oeuvre van Alice Munro omvat naast bloemlezingen de in 1971 als roman gepubliceerde gelinkte verhalen Lives of Girls and Women en 12 verhalenbundels :

●Dance of the Happy Shades, 1968

●Something I’ve Been Meaning to Tell You, 1974

●Who Do You Think You Are?, 1978 – in de VS gepubliceerd als The Beggar Maid: Stories of Flo and Rose (Wie denk je dat je bent?, Goossens, 1987)

●The Moons of Jupiter (De manen van Jupiter, Goossens, 1988)

●The Progress of Love (Liefdesvorderingen, Goossens, 1990)

●Friend of My Youth (Vriendin van mjin jeugd, Anthos, 1991)

●Open Secrets, 1994

●The Love of a Good Woman, 1998 (De liefde van een goede vrouw, De Geus, 2000)

Tobias Wolff - Hier begint het verhaal (2010)

Wed, 14 Oct 2009 15:59:49 +0200

Tobias Wolff leest uit Hier begint het verhaal

Inkijkexemplaar

Tobias Wolff elders op het net

FORA.tv - Tobias Wolff in Conversation
Zeer (!) interessante video waarin Wolff uitgebreid over het schrijven van korte verhalen vertelt. A must see.

De meermalen bekroonde en verfilmde Amerikaanse auteur Tobias Wolff (1945) schrijft sinds begin jaren tachtig onder meer short stories, waarvan een ruime selectie in deze bloemlezing staat. Wolff wordt, net als Carver, gerekend tot het ‘Dirty realism’.

Besprekingen

Bespreking van maar liefst drie verhalen door schrijver Cathelijn Schilder: 'Dit is hoe scherp en in hoe weinig woorden Wolff een personage neer kan zetten. Iemand die zo levensecht is dat het is alsof je naast ze aan de keukentafel zit. Je bent niet alleen de lezer van het verhaal, je bent medeplichtig.' (Lees haar complete bespreking van Tobias Wolff)

Bespreking van het verhaal 'Hiernaast' door door Robert Andreas: 'Wat ik zo mooi vind aan zijn verhalen is dat Wolff, ondanks alle gebreken die zijn karakters hebben, en ondanks de vreselijke dingen die hij ze laat doen en zeggen, toch van ze houdt.' (Lees zijn complete bespreking van het verhaal)

Hier begint het verhaal is vertaald door Guido Golüke en bevat twee delen: Geselecteerde verhalen (eenentwintig verhalen, voor deze editie hier en daar licht herzien) en Nieuwe verhalen (tien recentere verhalen). Het eerste bloemleest uit zijn drie bundels ‘The North American martyrs’ (in het Nederlands uitgebracht als ‘Jagers in de sneeuw’), ‘Back in the world’ (bij ons: ‘Terug in de wereld’) en ‘The night in question’ (niet in het Nederlands vertaald). Het tweede bevat verhalen die niet eerder werden gebundeld, maar wel werden gepubliceerd in onder meer het gezaghebbende The New Yorker. In beide delen schrijft Wolff in een ongekunstelde stijl over 'gewone' mensen die met leugens en dagdromen proberen te ontsnappen aan een leven dat zij als uitzichtloos ervaren.

Jan Wijnen - Deze eenzame wereld (2009)

Fri, 25 Sep 2009 11:15:20 +0200

Uitgevrij Nieuw Amsterdam

Interessante links

Jan Wijnen debuteerde in 2004 met Het kwade amen, dat genomineerd werd voor de debutantenprijs. Zijn tweede bundel is So Sorry. Met Deze eenzame wereld zet hij de teller op drie. Hij publiceerde verhalen in o.a. De Gids, Hollands Maandblad en Bunker Hill. Hij woont en werkt in Haarlem.

Interview

'Eigenlijk denk ik dat al mijn verhalen buitenbeentjes zijn.' Jan Wijnen in een interview met ShortStory.nu

Recensies van Deze eenzame wereld

In het hele boek, in alle verhalen, ontmoeten we mensen die het geestelijk moeilijk hebben of, al dan niet tijdelijk, ontspoord zijn. Over het algemeen schrijft Jan Wijnen met veel mededogen over deze mensen. Leestafel.info

"Deze eenzame wereld" is nou zo een boek wat bij mij een week bij mijn hoofdeind ligt, om elke avond voor het slapen gaan even één of twee verhaaltjes te lezen en zo de dag die geweest is achter je te laten. Leuk om te lezen, maar zeker ook geschikt om aan iemand anders cadeau te geven. LekkerLezen.net

‘Wijnen schrijft subtiel, met ingehouden humor. Klasse.’ Trouw

Elizabeth Strout - Winter (2008)

Wed, 02 Sep 2009 17:02:44 +0200

Winter gekozen tot verhalenbundel van de maand juli/augustus 2009

Uitgeverij Atlas

Bespreking door Roland de Blende

Elizabeth Strout over schrijven

Interessante links

Luisterinterview Elizabeth Strout over Olive Kitteridge
Engelstalig, drie kwartier, goede audio-kwaliteit
Uitgeverij Atlas
Strout wint Pulitzer Prize Fictie - Papieren Man

Elizabeth Strout (Portland, 1956) leeft in New York, waar ze literatuur doceert. Ze schreef eerder twee romans: Amy en Isabelle (1998), bekroond met de LA Times Art Seidenbaum Award for First Fiction en de Chicago Tribune Heartland Prize, en Blijf mij nabij (2006). Olive Kitteridge. A Novel in Stories, de oorspronkelijke titel van Winter, verscheen in 2008 en werd bekroond met de Pulitzer Prize 2009. De Nederlandse vertaling is van Marijke Versluys

ShortStory.nu Bespreking van de bundel Winter

Winter is een roman in verhalen over de menselijke drama’s in Crosby, een kuststadje in Maine : de personages hebben te maken met eenzaamheid en gemis, schuldgevoel en schaamte, overspel, liefde, zelfmoord en dood. Henry Kitteridge denkt terug aan zijn beklemmend, ziekmakend verlangen naar zijn assistente als hij voor het eerst in twintig jaar geen verjaardagskaart van haar krijgt. Een jongeman van wie de moeder zelfmoord heeft gepleegd toen hij een kind was, keert terug naar zijn geboortedorp om er op zijn beurt zelfmoord te plegen. Op het trouwfeest van haar zoon verneemt Olive Kitteridge van haar schoondochter dat haar zoon een moeilijke jeugd heeft gehad. Een vrouw verneemt op de begrafenisreceptie van haar man dat hij is vreemdgegaan met haar nicht. Hoewel de bundel een mozaïek van het stadje biedt, is hij bovenal het portret van Olive Kitteridge. Zij vormt de rode draad die de verhalen met elkaar verbindt. In sommige verhalen is ze de hoofdpersoon (Deining, Een andere weg, Tulpen, Veiligheid, De rivier), in andere een minder of meer belangrijk nevenpersonage (De apotheek, Vloed, Honger, Een mandje met reizen dat grotendeels wordt verteld vanuit Olive’s standpunt) of een figurante (Winterconcert, De pianiste). In twee verhalen wordt ze er tijdens een gesprek of in de gedachten van een personage met de haren bij gesleept (Scheepje in een fles, Crimineel), wat afbreuk doet aan het geheel. In tegenstelling tot de oorspronkelijke Engelse titel Olive Kitteridge. A Novel in Stories verwijst de titel van de Nederlandse vertaling slechts van ver naar deze voormalige wiskundelerares in de onderbouw, die zich ‘in de winter van haar leven’ (p. 80) bevindt.

D. Hooijer - Sleur is een roofdier (2007)

Fri, 19 Jun 2009 17:03:10 +0200

Uitgeverij Van Oorschot

Interview met D. Hooijer

Link List

Interview NRC
„Ja, die stijl van mij”, zegt Hooijer. „Daar wil ik vanaf. Ik wil zakelijker schrijven."
Interview THE LEDGE
Ja. Je hebt ‘verwonderd’, ‘verbaasd’ en ‘paf staan’. Dan doe ik ‘verbaasd’. Ik zoek vaak de zachtere, niet de heftige.

D. Hooijer (Hilversum, 1939)

Recensies

Weinig schrijvers presteren het tegenwoordig nog om louter door middel van toon iets geheel nieuws te creëren. In Sleur is een roofdier is dat wel gelukt. Recensieweb

De nieuwe verhalenbundel van schrijver, dichter en beeldend kunstenaar D. Hooijer staat net als de beide voorgangers vol met in literaire vorm weergegeven klein leed van merkwaardige mensen. 8Weekly

'In haar verhalen heeft zij een delicaat evenwicht weten te vinden tussen vertelling en vertelwijze, tussen inhoud en vorm. Hooijer slaagt erin te verrassen, te ontroeren en te doen lachen' Juryrapport Libris Literatuurprijs 2008

Anne Enright - Het weer van gisteren (2008)

Thu, 11 Jun 2009 23:26:23 +0200

Het weer van gisteren gekozen tot verhalenbundel van de maand juli/augustus 2009

Uitgeverij De Bezige Bij

Het titelverhaal Het weer van gisteren wordt op ShortStory.nu uitvoerig besproken door Roland de Blende

Anne Enright over haar bundel Het weer van gisteren (Engelstalig)

Anne Enright over discipline en schrijven (Engelstalig)

Interessante links Anne Enright

Anne Enright

Anne Enright (Dublin, 1962) woont en werkt in Dublin. Ze schreef eerder al de verhalenbundel The Portable Virgin (1991), het non-fictieboek Baby’s voor beginners (2004) als reactie op de klassieke hulpboeken voor jonge moeders en vier romans, waarvan De samenkomst (2007) werd bekroond met de Man Booker Prize 2007. Het weer van gisteren bevat 19 verhalen, die zijn geschreven over een periode van tien jaar toen Enright nog een voltijdse job als tv-producer bij de BBC had. De bundel is geshortlist voor de Edge Hill Prize for the Short Story 2009.

Bespreking van de bundel Het weer van gisteren

De verhalen in Het weer van gisteren draaien rond gewone vrouwen en hun moeizame relaties met familieleden, met vriendinnen, maar vooral met mannen. De studentes, zwangere vrouwen, jonge en niet meer zo jonge moeders, vrouwen van middelbare en rijpere leeftijd krijgen te maken met liefde en seks, leegte en verlies, ziekte en dood. Pas nadat ze is getrouwd met de zachtmoedigste man die ze kent, beseft een vrouw dat ze houdt van de gestoorde vriend die jaren bij haar inwoonde. Een oudere zus heeft de dood van haar anorectische zusje na ruim twintig jaar nog altijd niet verwerkt. Een getrouwde vrouw van wie de moeder net aan kanker is gestorven gaat op zakenreis om met een superaantrekkelijke man naar bed te kunnen gaan. De vrouwen zijn stuk voor stuk op een dood punt in hun leven aanbeland en zoeken een uitweg. Sommigen vinden of forceren zich er een, anderen niet. Maar onberoerd laten deze vrouwen en bij uitbreiding deze verhalen je allerminst. (ShortStory.nu/Roland De Blende)

Jeroen Thijssen - De kinderen van de Triple A (2009)

Tue, 26 May 2009 16:21:20 +0200

De kinderen van de Triple A gekozen tot verhalenbundel van de maand juni 2009

Uitgeverij Nieuw Amsterdam

Interessante links

Nieuw Amsterdam Uitgevers
Met info van de achterflap, auteursinfo en bestelmogelijkheid van De kinderen van de Triple A
Culinaire rubriek in dagblad Trouw
Fijnproever Jeroen Thijssen over lekker eten

Jeroen Thijssen publiceeerde eerder o.a. De Maarschalk en andere verhalen en de roman Broeder. Hij is columnist van Trouw en werkt momenteel aan zijn nieuwe roman.

ShortStory.nu Interview met Jeroen Thijssen

'Vaak heb ik het idee dat een verhaal in mijn binnenste al klaar ligt en letterlijk ‘ontdekt' moet worden.' Aldus Jeroen Thijssen. Lees het complete interview met Jeroen Thijssen.

Citaat uit het verhaal Rituelen

'Op een droge winterdag na weken regen staken wij de fik in de stapels oude takken die daar al jaren op lagen te wachten. Toen het vuur gloeide als het laatste oordeel wierpen wij er de restanten van pappa in: schilderijen, oude schriften, zijn wandelstok en schommelstoel. Het vuur smeulde tot de volgende morgen, rook dreef weg tot ver over de Vienne; wij zagen toe en dronken cognac. Pappa's botten rustten op een kerkhof onder toezicht van hoge autoriteiten, maar hier kon niemand ons tegenhouden. Van onder de nog warme as rommelden wij het skeletje tevoorschijn van een konijn, daar tussen twee gevaren in verast.' (Uit: Jeroen Thijssen, De kinderen van de Triple A.)

Kevin Canty - Waar het geld bleef (2009)

Wed, 15 Apr 2009 12:01:43 +0200

Waar het geld bleef Gekozen tot verhalenbundel van de maand mei 2009

Uitgeverij De Harmonie

Interessante links

Uitgeverij De Harmonie
Uitgebreide info over alle bundels van Kevin Canty
Bold Type: Essay by Kevin Canty
Kevin Canty over het schrijven van verhalen (2001)

Kevin Canty (1953) studeerde creative writing aan de Universiteit van Montana. Nadat hij daar afstudeerde is hij er zelf les gaan geven. Hij schreef behalve romans de verhalenbundels Een vreemde in deze wereld (1995, vertaling Rien Verhoef) en Honeymoon (2001, vertaling Frans van der Wiel)

ShortStory.nu Interview met Canty-vertaler Frans van der Wiel 'In de verhalen van Canty wordt veel weggelaten dat door de lezer kan worden ingevuld. Ook dat levert voor de vertaler een uitdaging op: je moet je een voorstelling maken wat er aan het verhaal vooraf is gegaan, hoe afgerond of open het eindigt; je moet voldoende suggestief zijn d.m.v. de stijl, het register, de woordkeus en de zinsbouw zonder te veel weg te geven.'

(het complete interview met Frans van der Wiel)

Citaat 'Ik had getrouwd kunnen blijven als ik had gewild. Zij was degene die wegging, maar ik was degene die de boel onmogelijk had gemaakt. Dat wist ik. Toch hield ik van haar. Niet dat ik nog veel hoop of verwachtingen had, ik wachtte helemaal niet, zat niet er met ingehouden adem bij. Maar het idee dat ze gaat trouwen – en niet zomaar trouwen, maar trouwen met Del, die in een beveiligde wijk woont en drie keer per jaar een nieuwsbulletin over zichzelf rondstuurt – geeft me het gevoel dat ik op het punt sta iets los te laten waarvan ik niet wist dat ik het vasthield.' (Uit het verhaal De jarige)

Janneke van der Horst - Ik weet hoe jongens huilen (2008)

Mon, 06 Apr 2009 13:24:54 +0200

Ik weet hoe jongens huilen

Uitgeverij Nieuw Amsterdam

Janneke van der Horst

Interessante links

jannekevanderhorst.nl
Met regelmatig nieuwe columns, obstervaties en overpeinzingen
boekverslag | scholieren.com
Een bespreking van 'Ik weet hoe jongens huilen' en een samenvatting van tien verhalen daaruit

Janneke van der Horst (1981) was redacteur van het satirisch-literaire tijdschrift Propria Cures. Ze schreef wekelijks het feuilleton 'Julia' voor HP/De Tijd en publiceert regelmatig in NRC Handelsblad en is columnist voor Het Parool. Ik weet hoe jongens huilen is haar debuut en is uitverkoren voor de Shortlist van de Academica Debutantenprijs. De winnaar daarvan wordt 27 september 2009 bekendgemaakt.

ShortStory.nu Interview met Janneke van der Horst

'Ik weet nooit of het goed is, er valt altijd iets te verbeteren, een woordje hier, een komma daar, meestal besluit de deadline gewoon voor mij; nu moet je inleveren! En of het af is? Ik heb de film nooit gezien maar in een voorstukje van Mr. & Mrs Smith hoorde ik Angelina Jolie eens zeggen; ‘Happy endings are just stories they haven’t finished yet.’ Dat gaf me het gevoel dat je als schrijver de macht hebt een gevoel achter te laten. Je kunt eindigen met een romantisch jawoord, of met de mislukte huwelijksnacht erna. Hetzelfde verhaal, maar ook een heel ander verhaal.' Janneke van der Horst (het complete interview met Janneke van der Horst)

Ali Smith - De eerste persoon (2008)

Mon, 30 Mar 2009 22:39:53 +0200

Uitgeverij Mouria

Ali Smith (Inverness, 1962) woont sinds haar studie in Cambridge. Ze publiceert regelmatig artikelen en recensies in onder andere Times Literary Supplement. Eerder verschenen van haar hand goed ontvangen verhalenbundels en een roman. De bundel is geshortlist voor de Edge Hill Prize for the Short Story en gelonglist voor de Frank O'Connor Short Story Award.

Citaat uit De eerste persoon

'In het café zaten aan het tafeltje naast mij twee mannen. Een jonge man en een oudere man. Het hadden vader en zoon kunnen zijn, maar er was geen spoor van die ingestudeerde reserve, geen spoor van die druilerige irritatie die er altijd hangt tussen vader en zoon.' Ali Smith, De eerste persoon (langer citaat uit De eerste persoon)

Recensies van De eerste persoon

Je wordt verrast en gedwongen om na te denken voer die dingen waar je voorheen nooit bij stilgestaan zou hebben. (...) Geen easy reading kortom, maar wel erg goed werk.' NRC (meer recensies van De eerste persoon)

Uitgave

Uitgeverij Mouria.

Elke Geurts - Het besluit van Dola Korstjens (2008)

Mon, 30 Mar 2009 22:14:55 +0200

Het besluit van Dola Korstjens

Uitgeverij Nieuw Amsterdam

Elke Geurts

Elke Geurts (1973) studeerde dramaschrijven aan de HKU. Ze schreef toneelstukken en hoorspelen. Het besluit van Dola Korstjens is haar prozadebuut. Ze won hiermee de Nieuwe Proza Prijs Venlo (2008) en bereikte de longlist van de Gouden Uil (2009).

ShortStory.nu interview met Elke Geurts

'Soms weet je dat het af is. En dan weet je dat gewoon. Omdat er genoeg is gezegd. Ik heb de neiging om alles rond te breien. Ik was blij toen ik erachter kwam dat verhalen abrupt mogen eindigen. De vrijheid van het korte verhaal (en van het leven).' Elke Geurts (het complete interview)

Recencies van Het besluit van Dola Korstjens

'De karakters lijken hun omgeving als vervreemdend en absurdistisch te ervaren. Alsof ze naar hun leven kijken en zich afvragen hoe ze er in hemelsnaam in terecht gekomen zijn. 'Alsof er een gordijn tussen hen en de rest van de wereld hangt dat niet opgetrokken kan worden,' zo omschrijft een van de figuren het.' 8Weekly (meer recensies)

Gerard Donovan - Country of the Grand (2008)

Sat, 28 Mar 2009 23:12:12 +0100

Gerard Donovan Geboren in Ierland, woont momenteel in New York. Schreef gedichtenbundels en romans, en kwam daarna met de verhalenbundel Country of the Grand (Amerikaanse titel: Young Irelanders), die hij over een periode van 15 jaar schreef. De bundel is geshortlist voor de Edge Hill Prize for the Short Story 2009.

ShortStory.nu Bespreking van de bundel Country of the Grand

Engelstalige verhalenbundel van de in Amerika wonende Ier Gerard Donovan die eerder dichtbundels en romans schreef, wat hem de Irish Novel of the Year en de longlist van de Man Booker Prize opleverde. Donovan heeft aan deze bundel 15 jaar geschreven en geschaafd, wat dertien zeer realistische en uitgebalanceerde verhalen oplevert, die op een rustige manier spannend zijn. Een man rijdt met zijn vrouw over het Ierse platteland en vraagt haar hoe lang het zal duren voor zij na zijn dood het bed met een ander deelt. Een meisje ervaart dat haar moeder het gezin niet tijdelijk maar definitief heeft verlaten. Een vrouw erft van haar man een apartement dat hij blijkbaar deelde met zijn maitresse. De verhalen gaan over relaties en gezinnen, over het onvermogen de ander daadwerkelijk te leren kennen. Wonderschone, soms poëtische verhalen, die, hoewel toegankelijk, het best tot hun recht komen bij geconcentreerd lezen. De bundel is ook uitgebracht onder de titel ‘Young Irelanders’. Verhalen verschenen eerder in onder meer Granta en Vrij Nederland. Kleine druk. (ShortStory.nu/Ton Rozeman voor Biblion)

Wendy Martin (red) - The Art of the Short Story (2006)

Thu, 26 Mar 2009 21:51:59 +0100

The Art of the Short Story Voor lezers én schrijvers van korte verhalen is het 1649 pagina's lang smullen. Ik beschouw het als een standaardwerk.

Citaat 'Read widely, read enthusiastically, be guided by instinct and not design. For if you read, you need not become a writer; but if you hope to become a writer, you must read.' Joyce Carol Oates

Inhoud Maar liefst 130 klassiekers zijn hier verzameld. Integraal, unabridged. Vanaf het scheppingsverhaal Genesis via Tsjechovs The Lady with the Dog via Hemingways Hills like white elephants via The Swimmer van Cheever tot en met Jhumpa Lahiri's A temporary matter. En of dat niet genoeg is, zijn er ook nog eens meer dan 200 pagina's opgenomen óver het lezen en schrijven van verhalen. En ook hier komen weer grote namen aan het woord, zoals Raymond Carver, Alice Munro, Henry James en Flannery O'Connor.

Prijsverschil De prijzen van dit kloeke boek lopen internationaal en bij diverse webwinkels zeer uiteen. Zelf heb ik hem nieuw voor minder dan 40 euro aangeschaft en dat was inclusief verzendkosten.

Gerard van Emmerik - Ik ben je vriend (2008)

Thu, 26 Mar 2009 00:09:43 +0100

Ik ben je vriend

Uitgeverij Nieuw Amsterdam

Gerard van Emmerik

Interessante link

gerardvanemmerik.nl

Gerard van Emmerik (1955) schreef naast enkele romans twee goed ontvangen verhalenbundels. Ik ben je vriend is zijn tweede roman in verhalen. Hij studeerde aan de schrijversvakschool, waar hij inmiddels al vele jaren zelf doceert.

ShortStory.nu interview met Gerard van Emmerik

'Een gedeelte van de verhalen speelt zich af in een luchtballon. Ik heb zelf nooit in zo’n mand gezeten en zal dat ook niet snel doen. Om toch een getrouwe weergave van zo’n vlucht te geven, raadpleegde ik het internet.

Ter controle liet ik een van de verhalen lezen aan een ballonvaarder. Die haalde er een grote fout uit. In mijn verhaal steeg en daalde de ballon op dezelfde plaats. Zoiets komt maar zeer zelden voor.' Gerard van Emmerik (het complete interview)

Recensies van Ik ben je vriend

Van Emmerik heeft nog niet zoals dat zo mooi heet 'de doorbraak naar het grote publiek' meegemaakt, maar dat zegt niets over de kwaliteit van zijn werk. Ik vermoed dat de in de recensies geroemde subtiliteit tegen hem werkt omdat het dan net lijkt of er niet veel gebeurt in zijn boeken. En dat is niet waar.' Vrij Nederland (meer recensies)

Dalton Trevisan - De zoete vijandin (1992)

Thu, 26 Mar 2009 00:07:49 +0100

Uitgeverij Meulenhoff

boekrecensies | literatuur

15 april 2006

Ton Rozeman

Wee jou, João als je niet oppast

Wie de ultracompacte verhalen van de Braziliaan Trevisan leest, heeft het gevoel een ongeluk bij te wonen. Je zit er meteen middenin. Favoriete rampspoed is een bord bonensoep waar glas in zit.

In de verhalen van Dalton Trevisan klinkt regelmatig brekend glas. Soms vanwege een auto-ongeluk, zoals in 'De waanzinnige weduwe'. Soms omdat er glas wordt vermalen voor in de bonensoep - altijd bonensoep - van de overspelige echtgenoot, of omdat er een voorwerp op een hoofd wordt stukgeslagen. Rudy Kousbroek schreef erover: 'Je blijft soms achter met het gevoel dat je niet een verhaal hebt gelezen, maar een ongeluk hebt bijgewoond.'

Misschien heeft het ermee te maken dat Trevisan zelf ternauwernood een auto-ongeluk heeft overleefd. Op twintigjarige leeftijd belandde hij met een schedelbasisfractuur in het ziekenhuis. Hij bracht daar een maand door en besloot schrijver te worden.

Sindsdien heeft hij meer dan vierhonderd zeer korte verhalen en een paar romans op zijn naam gezet. In Brazilië en Portugal (hij schrijft in het Portugees) is hij een gelauwerd schrijver. Hier in Nederland is hij onbekend gebleven, ondanks de positieve woorden van Kousbroek, en ondanks prachtige vertalingen van August Willemsen.

Sanneke van Hassel - Witte veder (2007)

Wed, 25 Mar 2009 22:32:52 +0100

Uitgeverij De Bezige Bij

Trailer van verhaal uit Witte Veder

recensies van Witte Veder

Hoe uiteenlopend de personages ook zijn die ze kiest, met vaste hand slaat ze hen de zekerheid en veiligheid uit handen. De boel begint vervaarlijk te schuiven en wankelen. Relaties breken, misverstanden dienen zich aan, en als de schrijfster kordaat de laatste punt zet, kan de lezer nog een poosje voortpiekeren hoe het in ’s hemelsnaam verder moet. De Volkskrant

Nergens ruikt het naar verhaalwereld. Van Hassel doet ook niet aan 'telling', zoals dat heet. In de verhalen wordt door de verteller weinig commentaar toegevoegd. Zij beoefent louter 'showing': laten zien. Ze beschrijft alleen maar wat haar personages doen, en 'filmt' ze daarbij met een camera dicht op de huid, waarbij alle details betekenisvol zijn. 8Weekly

Droge feiten 141 pagina's, 14 verhalen, kortste verhaal 7 pagina's, langste 12 pagina's, verhalen afwisselend geschreven in de 1e en de 3e persoon, alle verhalen in de tegenwoordige tijd, iets meer vrouwen dan mannen als hoofdpersoon.

A. el Baraka - De Zorgstroom (2008)

Tue, 24 Mar 2009 21:17:31 +0100

Uitgeverij De Harmonie

Interessante links

Uitgeverije De Harmonie

A. el Baraka studeerde politicologie en Engelse taal- en letterkunde. In 1997 ontving zij de El Hizjra Literatuurprijs voor poëzie en een jaar later werd zij bekroond voor haar verhalen. Haar werk werd in het tijdschrift Passionate gepubliceerd.

ShortStory.nu Interview met A. el Baraka

'Een verhaal voelt goed aan als ik het kan lezen met het idee en gevoel dat iemand anders het heeft geschreven.' (lees het complete interview met A. el Baraka)

Citaat uit De Zorgstroom

'Ik ben niet in staat tot deze tocht. Fysiek ben ik in vorm en financieel rijp. Mijn koffers zijn al ingepakt en in de kamer hiernaast is er een feest ter ere van mijn vertrek. Toch neig ik meer naar het geblaf van de honden buiten te luisteren dan naar het gelach van de gasten dat zich aan me opdringt, zelfs door een muur. Ik begrijp niet waarom mijn vrouw het nodig vond ze uit te nodigen. Als ik haar de schuld kon geven, zou ik dat zonder twijfel doen. Maar goed, ik weet dat deze mensen uit goed fatsoen ook ongevraagd waren gekomen.' (Opening van het verhaal 'De solovlucht')

Kevin Canty - Honeymoon (2001)

Sun, 22 Mar 2009 12:22:49 +0100

Uitgeverij De Harmonie

citaat

'I wanted to be a mixologist. I don't know where I got the desire, or even the word, which still has a kind of magic for me: mixologist. In the syllables of those letters are my parents' parties, nights of smoke and laughter and lipstick. I borrowed the Mr. Boston bartender's guide from the liquor cabinet and read it in my bed, imagining myself pouring, shaking, stirring, holding the sugar cube in a slotted spoon and drizzling the red liquor through. I learned the difference between lemon zest and lemon peel, I memorized the steps for a perfect Ramos Gin Fizz, I knew how to pour a Manhattan, a Stinger, a Grasshopper, a White Russian.' (Uit: Red dress)

(lees het volledige verhaal Red Dress)

recensie

Op zoek zijn naar liefde, geluk, verlossing, maar uitkomen bij ziekte, drank, drugs, vraatzucht en overspel, dat is het lot dat Canty voor zijn personages in petto heeft. Hij laat ze dansen, hij laat ze kruipen; bij vol bewustzijn, of verblind; maar altijd richting het ravijn.' De Volkskrant

John Cheever - Verhalen (1987)

Sun, 15 Mar 2009 18:11:46 +0100

Uitgeverij Atlas

JOHN CHEEVER - RODDELS EN BEKENTENISSEN

John Cheever heeft onder schrijvers van korte verhalen een hoge status. Des te opmerkelijker is het dat de Nederlandstalige bloemlezing uit zijn werk lange tijd niet meer leverbaar was en pas eind 2008, na eenentwintig jaar, een (ongewijzigde) herdruk kreeg.

Het is niet alleen een kloeke (de Engelstalige editie telt eenenzestig verhalen, de Nederlandstalige negentwintig), maar vooral ook rijke, veelzijdige bundel, die tussen het schrijven aan romans door is ontstaan en die een periode bestrijkt van halverwege de jaren 40 tot eind jaren 70. Gezien die grote tijdspanne én het grote aantal verhalen, is het niet verwonderlijk dat de schrijver zich ontwikkeld heeft, en dat uit de bundel niet zoiets naar voren komt als hét typische Cheever-verhaal. Natuurlijk, er is wel een verhaal dat veel Cheever-liefhebbers onder de favorieten rekenenen - De Zwemmer - maar dat zou ik niet typisch Cheever willen noemen. Sterker nog, ik vind het een a-typische Cheever, waarover straks meer.

Raymond Carver - Short Cuts (1994)

Fri, 13 Mar 2009 16:51:44 +0100

Uitgeverij Prometheus

Korte verhalen / De buren snuffelen rond, en passen wat kleren

Ton Rozeman herleest Raymond Carver

Deze maand onderzoekt Ton Rozeman, zelf schrijver van verhalen, de klassiekers van het genre. Om te beginnen de Amerikaan Carver, die zijn verhalen heel plotseling liet eindigen.

De short story beleeft in Nederland een opleving. Stille getuige daarvan is de recente bloemlezing van Joost Zwagerman ’De Nederlandse en Vlaamse literatuur vanaf 1880 in 250 verhalen’. Maar waar halen Nederlandse verhalenschrijvers zoal hun inspiratie vandaan? Zwagerman noemt onder andere Amerika: daar wordt de short story geannexeerd als nationale uitvinding.

Een van de grootmeesters van de korte baan is zonder twijfel Raymond Carver. Sommigen zullen zijn werk kennen van de film ’Short Cuts’ (1993) waarin regisseur Robert Altman negen verhalen en een gedicht tot een samenhangende vertelling verweefde. Onder deze filmtitel is ook een verzamelbundel van Carver uitgebracht.

In ’Short Cuts’ staan voorvallen die op het eerste gezicht niet zo bijzonder lijken. Een echtpaar past op het huis van de buren en raakt de sleutel kwijt (’Buren’). Een vrouw verkoopt huis aan huis vitaminen; de zaken gaan slechter, en haar man begint iets met een van haar medewerksters (’Vitaminen’).

Kawabata - Nagels in de ochtend (1971)

Fri, 13 Mar 2009 16:31:24 +0100

Uitgeverij Meulenhoff

Korte verhalen / Kort genoeg voor de palm van je hand

Ton Rozeman herleest Kawabata

De Japanner Kawabata raakte al jong ál zijn familieleden kwijt, die vervolgens door zijn verhalen kwamen spoken.

Afstand bewaren – daarover gaat het in de verhalen van de Japanse Nobelprijswinnaar Yasunari Kawabata. Man en vrouw houden afstand, het kind en zijn ouder ook, want als je toegeeft aan het verlangen om die afstand te overbruggen, raak je beschadigd: omdat je de ander vroeg of laat toch verliest. En dat is nog de meest optimistische visie: er wordt immers verondersteld dat je die ander hebt kunnen bereiken. Vaak zit zelfs dát er niet in.

Kawabata kon het weten – hij kreeg niet voor niets de bijnaam ’meester van de begrafenissen’. Als tweejarige verloor hij zijn ouders aan tbc. Enkele jaren later overleden zijn enige zus en zijn grootmoeder.

Hij werd opgevoed door zijn blinde grootvader, en na diens overlijden ging hij naar een kostschool. Daar leerde hij op zichzelf te zijn en troost te zoeken in de natuur. Misschien dat hij daarom later van zijn huis een dierenverblijf maakte. Op een gegeven moment had hij negen honden en zoveel vogels dat het niet anders kon of er ging er geregeld één dood. Buurtbewoners zagen hem vaak een vogel begraven.

Ton Rozeman - Misschien maar beter ook (2004)

Fri, 20 Feb 2009 17:47:57 +0100

Ton Rozeman (Den Haag, 1968) schreef twee verhalenbundels en een novelle. Hij studeerde in 2000 af aan de schrijversvakschool, waar hij later als docent ging werken. Voor zijn eerste bundel ontving hij het Charlotte Köhler Stipendium van de Vereniging van Letterkundigen.

Misschien maar beter ook Deze tweede bundel met elf korte verhalen werd genomineerd voor de BNG-literatuurprijs, en kwam op de longlist van zowel de Ako- als de Libris-literatuurprijs. Het Fonds voor de Letteren kende er een stimuleringsbeurs voor toe van € 5000. Het verhaal Warm en hard en nat (reprise), werd opgenomen in de bloemlezing van Joost Zwagerman, De Nederlandse en Vlaamse literatuur vanaf 1880 in 250 verhalen.

Recensies ‘De verhalen van Ton Rozeman zouden niet misstaan in een tijdschrift als The New Yorker.’ Algemeen Dagblad

‘Prachtige verhalen.’ Kees ‘t Hart

‘Rozeman weet precies hoe hij bepaalde beelden op moet wekken.’ De Volkskrant

‘Broeierige, sober geschreven, hoogst suggestieve verhalen.’ Vrij Nederland